3.29.2003

Zoek de fout

Gevonden op mijn bureau: een post-it met daarop volgende tekst:
“Er staan veel te veel fouten in je teksten! Foute namen en adressen, foute hoeveelheden, stomme typefouten. Kan je zelf uw teksten nazien. Ik ben geen schoolmeester die ’s avonds en in’t weekend je werk controleerd. Je bent volwassen.
Uw Baas.”

3.26.2003

Parkeeroorlog

Aan de vrouw die vannacht moedwillig en luid claxonerend tegen mijn auto reed omdat ze anders niet uit haar parkeerplaats geraakte (ik stond er eerst btw): Ik heb mijn nachtrust nodig!.
Vanaf nu begin ik trouwens met een stil, doch duidelijk protest. Daartoe heb ik zojuist mijn auto met 1 wiel op de stoep geparkeerd. Verdere acties volgen.

3.24.2003

Verontwaardigd

Hij wou de autoradio opzetten i.p.v. de K7-speler, waarop ik:
"Hola, waarom heb ik anders 520 K7-bandjes?!"
U zou wat meer aan sport moeten doen

Gisteren ben ik gaan fietsen, met een vriendin.
Met de mountainbike, door het veld. En niet zomaar een veldweg maar echt gewoon midden door het veld. Daar waar het over een paar maanden vol staat met maisplanten of zo.
Toen verscheen de boer in zijn jeep die ons achtervolgde. Maar wij waren sneller. Jaja, echt waar.
Echt wel spannend, zo'n paar uurtjes sporten.

3.22.2003

Verkeersnoblesse

Al meegemaakt dat een chauffeur zich excuseerde omdat hij je gehinderd heeft in het verkeer? Ik wel.
De chauffeur ontdekte toen wel dat ik degene was aan wie hij in functie van vertegenwoordiger iets zou moeten proberen te verkopen.

3.21.2003

U was een fijn publiek

Op het podium stond de bekende artiest die mij echter maar matig kon boeien. Voor mij stond een man die niets van het optreden wou missen. Daarvoor had hij zich gemakkelijk in het gras geinstalleerd. Voor die man was een groepje komen staan, dit tegen de zin van de man-in-het-gras. Met veel gezucht en zijn armen in de lucht zwierend van hoe-is-dat-nu-toch-mogelijk staat de man recht. Niet om zo verder naar het optreden te kijken, wel om naar het groepje te stappen en te zeggen dat ze ergens anders moesten gaan staan. Ze deden het. De man kon terug gaan zitten. Er komt een groepje pubers voorbijgewandeld. De man trekt zijn schoen uit en begint ermee te zwaaien om zo het groepje tot spoed aan te manen. Verbaasde blikken maar het werkt.
Ondertussen ben ik even afgeleid door het populaire meisje-in-rolstoel waar een hoop vriendinnen rond drumt.
Als ik terug naar de man zoek moet ik vaststellen dat hij zijn offensief heeft moeten opgeven en zijn vriendin wil overhalen om dan maar iets te gaan drinken. Hij zwaait hiervoor nog net niet met zijn schoen als argument.